Een mooi onderwater avontuur

Een mooi onderwater avontuur

Zoals de meeste van jullie al weten ga ik met grote regelmaat op pad met mijn metaaldetector. Op akkers en weilanden besteed ik dan de meeste tijd aan het speuren naar oude voorwerpen en munten. Soms kreeg ik dan ook weleens de vraag of ik de ring van bijvoorbeeld oma zou kunnen vinden, welke vorig jaar kwijt geraakt was in de moestuin. "Proberen wil ik het zeker, ik ben er nu toch!" was dan mijn antwoord.

Zo in de loop der jaren werd ik steeds vaker gevraagd of ik in de mogelijkheid was om te zoeken naar iets van metaal, omdat het dan verloren of kwijtgeraakt was. Het zoekgebied breidde zich steeds verder uit; van moestuin tot strand en van sportveld tot bouwplaats. Met de komst van mijn Minelab EQUINOX 800 bevond ik me zelfs in de ondiepere delen van zwemplassen.

Ineens kwam de vraag

"Ik ben mijn ring in het water verloren tijdens het balletje overgooien, kun je daar ook zoeken met jouw metaaldetector? Het was de trouwring van mijn oma en die draag ik nu als trouwring". Emotioneel zwaar beladen! "Ja, dat kan wel. Mijn nieuwe EQUINOX is waterdicht tot 3 meter, dus een mooi moment om te laten zien wat hij kan". 

Ik ging er vol vertrouwen heen.

Aangekomen op locatie wees de dame naar de plek, ongeveer een meter of 4 uit de kant. "Daar was het!" 
Ik stapte met goede moed het water in en al snel voelde ik geen bodem meer onder mijn voeten. Ojee en nu? Tsja. Ik keek nog eens om en de dame stond mij hoopvol aan te kijken. Het enige wat je op dat moment kan denken is: ik probeer het, een hap lucht en naar beneden. Zoeken, naar boven, lucht en weer naar beneden. Dit enkele keren gedaan, geen geluidje... helemaal niets. Het zal toch niet zo zijn dat we ons vergissen in de plek?

Nogmaals omhoog en terwijl ik mijn ademhaling wat rustiger probeerde te krijgen, gaf de dame aan dat ik iets meer naar rechts moest gaan. Prima, ik ging een meter of 2 naar rechts en nam een dikke teug lucht. Terwijl ik dat deed begon ik erover na te denken om deze ring later nog een keer te proberen, al dat adem inhouden begon zijn tol te eisen. Gedachten schoten door mijn hoofd, misschien moet ik gewoon morgen terug met... Ineens knalde er een hogere toon door mijn waterdichte koptelefoon: een signaal! 21 op mijn scherm, dat moest haast wel... 
Ik keek naar mijn schijf, daar moest het liggen! Gelukkig ging het om een kleine 6 inch schijfje, makkelijk onder uit te halen. Snel hield ik mijn hand onder de schijf van de metaaldetector en greep ik in het zand, de detector bewoog ik snel nog eens over de plek heen.

En dan;

Het geluid was er nog steeds! Ondertussen raakte mijn lucht op, waardoor ik snel omhoog en weer naar beneden moest. Nog een greep onder de schotel, nog steeds geluid op de plek? Ineens zag ik de ring! Hij hing aan een waterplant! Ik nam de metaaldetector mee en ging omhoog. Buiten adem hield ik mijn hand omhoog en riep "Ik heb de ring!". Ik zag een zeer ontroerd gezicht op de waterkant, tranen van vreugde. De spanning leek zich te ontladen. 

Van toen naar nu

Dit was één van mijn eerste keren waar ik echt volledig onderwater ging, je vergeet het nooit meer. Het onderwater zoeken en de emotie dat ontstaat zodra je bovenwater verschijnt met datgene wat verloren was. 
Nu jaren later is het bijna een 2e natuur geworden, zeker één keer in de week zoek ik nu onderwater. Het liefst doe ik dat met mijn BLU3 Nemo in combinatie met mijn nieuwe metaaldetector: de Secon UWM 20. Het voelt heerlijk vertrouwd en gaat niet dieper dan 3,5 meter. Het gevoel van "als een vis in het water" en mensen hierbij kunnen helpen geeft mij voldoening. Vrij ademen dankzij de Nemo, anderhalf uur onderwater zonder naar boven te moeten voor lucht: heerlijk!

Hierover vertel ik de volgende keer meer.

Gerelateerde producten